Arbiter

SO001506

 

Een arbiter is een alleensprekend ‘rechter’ aangesteld door partijen die met elkaar in conflict zijn. Het betreft evenwel een vorm van “particuliere” geschillenbeslechting (dus buiten de rechtbanken of de beroepsrechters om)

Als arbiters worden gewoonlijk juristen of deskundigen uit de branche (bijvoorbeeld bouwkundigen) aangezocht. Meestal wordt één of een drietal arbiters benoemd. In elk geval een oneven aantal. Dit om te voorkomen dat ‘de stemmen staken’.

Een arbiter spreekt zich in principe in eerste en laatste aanleg uit na afloop van een procedure die wettelijk wordt geacht ‘op tegenspraak’ te zijn.

Zoals elke rechter moet de arbiter onpartijdig en onafhankelijk zijn.

De arbitrageprocedure wordt gedefinieerd door het Gerechtelijk Wetboek, artikel 1676 tot en met 1723.

Deze strikte procedure vereist dat de partijen de procedure schriftelijk aanvaarden (via een arbitrageovereenkomst op te stellen op het moment dat het geschil zich voordoet tenzij een arbitrageclausule reeds vanaf het begin werd opgenomen in de algemene voorwaarden van het contract tussen de partijen).

Normaal is een vordering voor de rechtbank niet mogelijk wanneer een arbitrageprocedure werd opgestart, tenzij de arbitrageovereenkomst afgelopen of onregelmatig is.

De arbiter (arbiters) wordt (worden) aangewezen door de partijen. In het geval er meerdere arbiters zijn, vormen zij een college.

De partijen mogen kiezen of hun debatten mondeling of schriftelijk gevoerd worden. Zij komen hun standpunt verdedigen, ofwel zelf ofwel via een zelf gekozen derde (advocaat, …).

Er zijn termijnen die moeten gerespecteerd worden om de partijen op te roepen, om hen in staat te stellen hun argumenten te gebruiken en om de arbitrageovereenkomst te sluiten.

De arbiter (arbiters) stelt (stellen) zijn (hun) beslissing op schrift. Die beslissing noemt men de “arbitrale uitspraak” en moet door de arbiter (arbiters) ondertekend worden. De beslissing over het geschil wordt dus door hem (hen) genomen, en niet door de partijen.

Vervolgens wordt een exemplaar van de uitspraak naar de partijen gestuurd om hen officieel te informeren over de beslissing. Er wordt ook een exemplaar neergelegd ter griffie van de rechtbank van eerste aanleg.

De uitspraak moet door de partijen worden uitgevoerd. Doet een van hen dat niet, dan kan de andere partij de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg verzoeken de uitvoering af te dwingen (= uitvoerbaarverklaring of exequatur).

Na de arbitrageprocedure, waarbij het tot een uitspraak is gekomen, is het niet meer mogelijk om de zaak – in hoger beroep – voor de rechtbank te brengen. De gevallen van vernietiging van een arbitrale uitspraak zijn strikt bepaald in het Gerechtelijk Wetboek (vb.: uitspraak in strijd met de openbare orde, ongeldige arbitrageovereenkomst, …).

Bij arbitrage zullen partijen de kosten van de arbiters moeten betalen. Dit is vrijwel het enige nadeel van arbitrage ten opzichte van een procedure bij de gewone rechter.

 

 

 

 

 

Latest News

Date: 31 aug 16

Met ingang van 01.09.2015 werd Mr. Koen LIPS de nieuwe Stafhouder van de Orde van Advocaten der Balie Gent en […]

Read More

Date: 11 aug 16

Op 1 januari 2016 startte de Ombudsdienst Consumentengeschillen Advocatuur (OCA) onder de naam Ligeca (Litiges/Geschillen Consumenten/Consommateurs Advocatuur/Avocats). Ligeca is een […]

Read More

Date: 11 jul 15

Mr. Filip Devos wordt geregeld aangesteld als bewindvoerder door diverse kantons van het arrondissement Gent.

Read More

Ability will never catch up with the demand for it.~Malcom Forbes